De kwantumpsychologie
(en het daarvan afgeleide kwantumbewustzijn) draait om het herkennen en het ervaren van de onderliggende eenheid en onderliggende verbanden van ogenschijnlijk afgescheiden onderdelen van en in alles dat bestaat.
In de kwantumpsychologie gaat het erom dat je leert te zien en te ervaren dat wij (over)leven en reageren door wat ons ego ons zegt. Dit ego, eigenlijk onze overlevingsstrategie, hebben we ontwikkeld om te kunnen overleven in onze maatschappij. Een maatschappij waar over het algemeen de gedachte heerst dat we om te kunnen overleven sterk(er), slim(mer),goed of beter, mooi(er) enz. moeten zijn dan onze omgeving of medemens of op zijn minst een bepaalde macht moeten hebben. Dit leidt niet zelden tot angst. Want heb je die kwaliteit ofmacht immers niet, wat gebeurt er dan? Overleef je dan wel? Is het leven dan ueberhaupt nog wel leefbaar? We gaan daarbij steeds uit van ons verleden.
We kijken naar het verleden als een vaststaand iets, waaraan we niets meer kunnen veranderen en dat onontkoombaar zijn consequenties zal hebben in de toekomst. Het ego fluistert tegen ons dat het verleden onaantastbaar en onomkeerbaar is. Steeds vormt het ons 'referentiekader', dwz het dient als uigangspunt voor de toekomst. We zijn daardoor vooral bezig met onze toekomst. En waarbij angst voor overleving in de toekomst veelal een belangrijke drijfveer vormt om feitelijk in ons bewustzijn niet in het nu te leven, hoewel dat praktisch gezien natuurlijk niet mogelijk is.
Het ego zegt ons dat we nu eenmaal niet slim genoeg zijn, het niet waard zijn, niet goed genoeg zijn, niet in staat zijn tot, niet genoeg geld hebben om onze idealen te verwezenlijken, enz., enz., enz., als we niet zus of zo doen en onze toekomst veilig stellen. En daarom leven we vaak niet in het nu, maar zijn aan het 'hamsteren' met het oog op de toekomst.
We zijn ook opgevoed met het idee dat de oude natuurkunde en wetenschap ons wijs maakte, namelijk dat we niet meer dan een klein onbeduidend radartje in het grote geheel zijn, waarop wij geen invloed hebben en waarin we alleen maar kunnen proberen te overleven. Althans dat zegt ons ego.
De kwantumpsychologie gaat er vanuit dat de vereenzelviging met het afgezonderde, angstige ik, het door angst gedreven ego dat instinctmatig gepreoccupeerd is met zijn overleving(s-strategie) benaderd als een door het kleine zelf gecreëerde, uit angstprojecties voortkomende illusie.
Het zijn dit soort illusies, die vaak de basis vormen voor gedragingen die tot een vicieuze cirkel van herhalingsgedrag leiden, welke getriggerd worden door gebeurtenissen in het nu, die op hun beurt weer energetische associaties wekken met verdrongen trauma's uit het verleden die zich als het ware als een soort omgekeerde hypnose via onder- en onbewuste trancetoestanden manifesteren.
In de kwantumpsychologie gaan we ervan uit dat hetgeen waar je energie op richt, zoals we doen met onze angsten, overtuigingen, enz., groter en sterker wordt. Het niet langer negatieve energie richten of juist positieve energie richten op het gewenste resultaat heeft dan ook zijn werking!